Rukopis

03.10.2020

U oktobar širom zatvorenih očiju

Autor: Milena Radonjić

Najave su bile takve, oktobar opet kišan i raznobojan. Njen, poseban, rodan i preporodan. Ušla je u deseti mjesec očiju umornih od bjeline ekrana, androida, televizora, kompjutera, a da nije prstima prešla preko celuloze. Od kada je ono opipljivo postalo nedodirljivo?'', pita se dok postavlja zarez nakon pretposlednje kišne kapi što su preostale od avgustovske maće.

Godine idu, a to se mjeri kroz ovaj njen mjesec. Prati mu otkucaje od prvog dana, do one malo preko zlatne sredine, neparnog broja, čiji je zbir paran. Zbog čega je toliko ''malo više'' nostalgična nego inače, nije joj jasno ni nakon jutarnjeg razbuđivanja, teških kapaka od one bjeline vještačke......

Kafa premalo zaslađena, u odnosu na prošli oktobar. Sluša joj se muzika, radio... Svi oni sitni rituali koji su svakog vjetrovitog ili miholjskog oktobra polako ''nestajali'' ili izrastali u nešto novo, složenije, zrelije ili brojnije. Broji radne sate....Minute do podneva, sekunde do povečerja.

''Koliko je sati?'' – s vremena na vrijeme tako dođe. Dani sporo odmiču, iako je prva jesen nadošla. Željno iščekuje sopstveni karantin, izolaciju, i baš onako, muziku sa Winampa ili radija preko telefona. Koji su megaherci, nije zaboravila, samo je to odveć lakše i ''online''. Hoće li poći lakšim putem, pa i dalje podržavati vještačku bjelinu kojoj je skoro čitav budni ciklus izložena....

Oči bole, pomalo peku, crvenilo natiče pred spavanje, a ona knjiga osta nepročitana. Osjeća krivicu, jer svako jutro, prilikom teškog razbuđivanja, pomisli na tu knjigu, i na one pređašnje što je neoskrnavljenim očima ''gutala'' uz lošu svijetlost alcatel telefona..... Vjeruje da je to bilo makar deset unazad desetog mjeseca. A i ta svjetlost ekrana bila je sitna, narandžasta i loša....Ipak, nezaboravna.

Pustio se online radio ipak. Kafa još slađa, a umjesto digitalnog ekrana, tu su papir i olovka. Knjiga i disanje.Slušanje muzike širom zatvorenih očiju.

Oči su joj umorne, pa ni kesice čaja ne pomažu. Samo oktobar kakav iščekuje....Širom zatvorenih očiju.