01.06.2020

Blistav i strašan život Bekima Fehmijua

Autor: Milena Radonjić

Foto: Nedeljnik

Danas bi imao 84 godine. Proslavljeni glumac, Bekim Fehmiju, jedan je od najvrijednijih i najpoznatijih glumaca bivše Jugoslavije, a istovremeno i prvi albanski filmski i akademski glumac, zavidne karijere u pozorištu, i na svjetskim platnima. Sarađivao je sa imenima poput Šarla Aznavura, Ave Gardner, Džona Hjustona, Klaudije Kardinale, Irene Papas, Roberta Arčibalda Šoa, a svjetsku slavu stekao je igrajući Belog Boru u legendarnom filmu ‘’Skupljači perja’’, čija se premijera desila na filmskom festival u Kanu. Nakon tog događaja, Bekimu ili ‘’blagoslovenom’’dolaze ponude da saradjuje na brojnim projektima, saradnja sa gorepomenutim slavnim imenima, pa istovremeno dobija ‘’titulu’’prvog glumca sa prostora bivše SFRJ, koji glumi u filmovima engleske, španske, italijanske i francuske produkcije.

Napisana 16 godina ranije

Blistava karijera ide uz idiličan bračni život sa glumicom Brankom Petrić, međutim osamdesetih godina prekida sa svojim glumačkim angažmanom, povlači se sa javne scene, kao reakcija na sve komplikovanije odnose Srba i Albanaca u bivšoj SFRJ. Kao neko ko je imao šta da kaže, u samovoljnoj ‘’izolaciji’’, počinje sa pisanjem autobiografije ‘’Blistavo i strašno’’, čiji je prvi dio ugledalo svjetlost dana devet godina prije njegovog samoubistva 2010. godine, iako je napisana čak 16 godina ranije, ali proslavljeni glumac, po sopstvenom priznanju, kazao je da je čekao da se ''kockice poslože''. U prvom djelu autobiografije, autor je memoarskim zapisima čitaocu dao uvid u svoju ranu mladost, početke, nezaboravne djeliće djetinjstva, koje nažalost uvijek imaju odnos blistavo i strašno, u vječnoj kombinaciji.

"Majka me je rodila u košuljici, u ponedeljak 1. juna 1936. u 6.30 po podne, u Sarajevu, u Ulici Nova mahala br. 6", tako počinje Bekimov život i autobiografska priča.Ono što je primjetno, tokom čitanja ovog autobiografskog i dokumentarnog romana, jeste piščev privatni ton, što se prepliće sa opštim, istorijskim događajima, jer je stvarao, živio i na svoju ruku umro u nepredvidivim vremenima.

‘’Stilistički blistavo (riječ je o jednoj od najbolje napisanih knjiga na srpskom jeziku u poslednjih deset godina), uz iznimno ekonomiziranje riječima, koje čitatelj gotovo da doživi kao dug mentalitetu, Fehmiu niže slike albanskog obiteljskog amarkorda kroz dvadeseto stoljeće…’’ocijenio je Miljenko Jergović.

Drugi dio Bekimovih memoara, objavljen je nakon njegove smrti, zahvaljujući Branki, i sinovima, Uliksu i Hedonu. Ako je u prvom djelu počela pređa pripovjedanja od momenta kada je udahnuo život, drugi dio je ovjenčan utiscima i doživljajima njegovog hoda ka zvijezdama, u Jugoslaviji i svijetu, glumačkom razvoju i impresiji o dešavanjima kada je Balkan, odnosno Jugoslavija , ponovo bila krvavo čelo društvenih odnosa.